Vanmorgen nzijn we niet te laat opgestaan, we wilden naar Gorredijk. 20 kilometer, 3 sluizen en 6 zelfbedieningsbruggen. Het eerste bruggetje werd door een toeschouwer gedaan. Dat kostte ons geen moeite. Met de Duitsers, ook passanten, hadden we afgesproken, dat zij de volgende bruggen zouden openen en sluiten. Ik kon dan op de boot blijven. Om half tien waren we bij de eerste door de Turfroute te openen brug. Je moest je met een 06nummer melden. Dat lukte niet. Steeds een mededeling van in gesprek.
\nEn geen bruggewachter. Roeni is gaan proberen of er een ander telefoonnummer beschikbaar was. Niets. Ze heeft met diverse telefoontjes geprobeerd het juiste nummer te krijgen. Eindelijk via Rijkswaterstaat lukte het. Die hebben een medewerker langs gestuurd om de brug te bedienen. Inmiddels was het kwart over elf.
\nDe verdere bruggen gingen prima, de sluizen ook. We moesten omlaag, dus heel makkelijk. De vrouw van de Duitser heeft keurig de bruggetjes bediend. De laatste brug voor Gorredijk duurde, zoals ieder jaar weer lang.
\nOm drie uur waren we in Gorredijk. Aan de steiger was ruimte voldoende. De medewerker van Rijkswaterstaat kwam nog langs om zijn excuses aan te bieden voor het oponthoud in Donkerbroek.
\nHet varen op de Turfroute was weer mooi. De volgende keer slaan we hem wel over. Al die bruggen en sluizen zijn voor ons toch wel vermoeiend.
\nBij de AH heb ik op de fiets nog wat boodschappen gehaald, oa paella. Na een dag varen hebben we nooit veel zin om zelf te koken.
\nHet was vandaag weer aangenaam weer. De komende dagen wordt het kouder.
\nWe blijven hier waarschijnlijk tot en met donderdag liggen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Vanmorgen nzijn we niet te laat opgestaan, we wilden naar Gorredijk. 20 kilometer, 3 sluizen en 6 zelfbedieningsbruggen. Het eerste bruggetje werd door een toeschouwer gedaan. Dat kostte ons geen moeite. Met de Duitsers, ook passanten, hadden we afgesproken, dat zij de volgende bruggen zouden openen en sluiten. Ik kon dan op de boot blijven. […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[19],"tags":[],"class_list":["post-2715","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-19"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/decoby.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2715","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/decoby.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/decoby.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/decoby.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/decoby.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2715"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/decoby.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2715\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2717,"href":"https:\/\/decoby.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2715\/revisions\/2717"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/decoby.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2715"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/decoby.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2715"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/decoby.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2715"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}