Motorboot(je) De Coby

Vannacht was er wat regen gevallen, veel kan het niet geweest zijn. Vanmorgen was het even bewolkt, maar daarna kwam de zon er af en toe bij en was het weer lekker weer. Het houdt niet op. Hoewel voor morgen wordt er slecht weer voorspeld, maar dan ben ik toch thuis.
Ik moest vanmorgen het Merwedekanaal uitvaren. Om tien voor half acht ben ik vertrokken. De bruggen gingen soepel. Alleen bij Meerkerk was het lang wachten. Ik was er al om tien over half negen. Er moest gewacht worden tot tien over negen Er kwam een vrachtschip aan.
Na de brug van Meerkerk voer ik achter dat vrachtschip, ging niet zo snel 7,5 km per uur. Niet erg, ik had toch geen haast. De brug van Arkel ging toch pas om tien uur open.
Om half elf was ik bij de Langebrug in Gorinchem. Volgende opening was elf uur. Om vijf voor half twaalf lag ik in mijn box in Schelluinen.
Voorlopig einde van de vaartochten in dit jaar, hoewel je weet maar nooit. Misschien komt er in september nog een Indian Summer.
Ik ben nu dit jaar 105 dagen op de boot geweest. Ik heb het erg naar mijn zin gehad. Gelukkig geen enkele dag ziek geweest of zo. Er waren meer koude en regenachtige dagen, dan de twee jaar daarvoor. Met de pinksteren was het een week zomer en de volgende zomer was pas weer in augustus. En die was toch wel warm.
Ik maak nu alweer plannen voor volgend jaar.

Ook vandaag was het weer heerlijk zomer weer, niet te warm maar precies goed.
Vanmorgen ben ik om tien over half acht gaan varen. Ik wilde niet te laat bij de Mijndense sluis zijn. Ik was niet te laat, maar een halfuur te vroeg. Om vijf voor negen ging de sluis open en om tien over negen voer ik alweer op de Vecht, onderweg naar de eerste brug. En er zouden nog heel wat bruggen gepasseerd moeten worden.
Om half elf was ik al voorbij Maarssen. Het ging allemaal vrij vlot. Tot Utrecht. Voor de Weerdsluis moesten we meer dan een uur wachten voor ze gingen schutten. Om 1 uur had ik alle boogbruggen gehad. Mooi varen is dat, overal volle terrassen. Op een terras lag heel veel rommel, Dat werd op een snelle manier opgeruimd. Alles werd de gracht ingeveegd. Stelletje milieu-debielen. Verderop stond er een haar vuilniszak in het water te legen.
De Noorder en de Zuidersluis bij het Amsterdam Rijnkanaal stonden open. Was ik zo doorheen. Om half drie was ik bij de aanlegplaats van Nieuwegein. Daar had ik in het begin een keer overnacht. Ook nu was er plaats. Maar ik kon de verleiding weerstaan en ben doorgevaren.
De sluizen bij de Lek waren ook snel. De sluis van Vianen een beetje te snel. Op het laatst kwam er nog een vrachtschip de sluis in. Ik werd door de sluismeester naar voren gestuurd. Zover naar voren, dat ik bijna tegen de deuren aanzat. Vastmaken ging alleen maar met de middenbolder. Het vollopen van de sluis ging erg snel en het stroomde hard. Zo hard, dat ik de middenbolder los moest maken. Het was even hard werken om in de stromende sluiskolk recht te blijven. Maar het lukte prima.
Toen ik de sluis uitging, was ik de eerste van een groep van 5 schepen, waaronder twee vrachtschepen. Ik had geen zin om met deze file naar Gorinchem te gaan.
In de passantenhaven van Vianen was gelukkig nog ruimte. Ik was daar om kwart voor vier. Alles bijelkaar precies acht uur onderweg geweest. Ik denk dat de wachttijden langer waren dan de vaartijd. Het was maar dertig kilometer.
Morgenochtend ga ik weer bijtijds varen. Ik denk, dat ik dan om ongeveer half twaalf in Schelluinen zal zijn.

Alweer een mooie zomerse dag. Wel wat meer wind dan de vorige dagen, maar dat is geen bezwaar.
De enige activiteit van vandaag was het bezoek aan de nier-specialist in het ziekenhuis in Utrecht. Tegen het gesprek had ik nogal opgezien, omdat het vorige gesprek niet zo optimistisch was. Gelukkig was het deze keer anders. Geen achteruitgang, maar vooruitgang. Toch weer een zorg minder.
Gisteren had ik verteld, dat het mijn plan was om na het ziekenhuisbezoek te gaan varen. Maar veranderlijk als ik ben, besloot ik om toch maar op donderdagmorgen \weg te gaan. Ik wil dan om negen uur bij de sluis van Mijnden zijn. In plaats van aan het eind van donderdagmiddag kom ik dan vrijdagmorgen in Schelluinen. Vroeg genoeg om boodschappen voor het weekeinde te halen. Zondah eet is troueens bij Marjoleine.

Vandaag alweer een mooie dag. het begon wat nevelig, maar dat was snel voorbij. Regelmatig scheen de zon, maar gelukkig werd het niet te warm.
Voor de middag ben ik eerst even wat boodschappen bij de AH gaan halen. Brood was hard nodig. Ik had nog een paar boterhammen, maar die waren nog van vrijdag.
´s Middags ben ik met Michel en Kelvin mee geweest met de speedboot. Het ging erg hard, daar moest ik eerst even aan wennen. Mijn bootje gaat niet zo hard.
Na wat leuk over de plassen gevaren te hebben, is Kelvin gaan waterskieen. Met de boot op volle snelheid liet hij zien, dat hij behalve het skieen in de winter ook het waterskienen goed beheerst. Het was een plezier om naar te kijken.
Voor we terug gingen varen, wilden we eerst nog wat gaan eten.Jammer genoeg was het restaurant vandaag gesloten. Hebben we maar patat gehaald.
Mijn plan was om donderdag weer verder te varen. Ik vertelde tegen Michel dat ik eigenlijk liever morgen na het ziekenhuisbezoek wilde vertrekken. Ze gaven aan, dat ze dat al verwacht hadden, dus het was geen nieuws.
Morgen in de loop van de middag ga ik richting Utrecht varen. Als alles meezit ben ik donderdag aan het eind van de middag in Schelluinen.

Vandaag kalm aan begonnen. Eerst gegeten en daarna een lekkere douche op het zwemplateau. Het was inmiddels alweer lekker weer geworden. Na het douchen stapte ik weer omhoog om in de kuip te komen. Kennelijk deed ik het niet goed, want ik kreeg een steek in mijn rug. En die pijn ging vandaag niet meer over, ondanks een sterke pijnstiller.
Na het eten ben ik even op de fiets naar het dorp gegaan voor wat boodschappen bij de AH. Terug op de boot wat gesuft en gelezen. Daarna met Kelvin naar de Vuelta gekeken.
Het is heel de dag mooi weer gebleven. Gelukkig niet zo warm als de afgelopen dagen. Maximum temperatuur in de roef net geen 30 graden.

Vandaag ben ik voor de 100ste dag deze zomer op de boot.
Vanmorgen ben ik om tien over negen vertrokken voor het tochtje van Maarssen naar Breukelen. Het was alweer lekker weer om te varen. Niet hard, want dat was niet nodig. Dat niet hard varen, was maar een geluk, meestal vaar ik wat harder. Ongeveer 10 km per uur. Halverwege was namelijk een snelheidscontrole. Op dit deel van de Vecht is de maximum snelheid negen kilometer per uur. Ik had een snelheod van 8,9 km. Dus er net onder.
Toen ik bij de Mijndensesluis kwam, was die net leeg. Er was een hele vloot sloepen uitgekomen. Jammer voor mij ging hij voor mijn neus dicht. Ik moest wachten op de volgende schutting en dat duurde drie kwartier. Er moesten heel veel boten in de sluis en dat gaat niet altijd even vlug.
Om half twaalf was ik bij Michel. Het hele gezelschap ging varen, maar ik ben lekker in de schaduw van een boom gaan zitten. Met tussendoor een douche op het zwemplateau. Ik had geen zin in zwemmen. In de roef was het 38 graden en in de stuurhut voor mijn gevoel nog warmer.
Inmiddels was het bewolkt geraakt en om zes uur vielen er grote regendruppels. Ondanks de hitte moest de tent van de boot wel dicht. Deze bui duurde niet lang en kon alles weer open.
De komende dagen wordt er niet gevaren en blijf ik bij michel op het Eiland